Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Vahşi hayatın olmadığı yerde hasarla başa çıkmak!

Juan Carlos Blanco

Kuzey Amerika’dan farklı olarak İspanya’da, ikamet edilmeyen, vahşi herhangi bir alan yoktur, ve kurtlar yaşadıkları alanların tamamında çiftlik hayvanlarına zarar verirler. Hesaplarımıza göre 1988 yılında İspanya’da bulunan 1.500-2.000 kurt, yaklaşık 660.000 USD değerindeki 5.200 koyun ve keçiyi, 450 sığırı ve 1.200 atı öldürdü. Son on yıl boyunca kurtların sayısı hafifçe artarken, hasar da arttı ve yıllık tutar 825.000-1.100.000 USD’ye ulaştı.

Bununla birlikte hasar, coğrafi olarak düzgün dağılmıyor; hasarın çoğu, yüksek sayıda vahşi congulates (bir tür toynaklı hayvan)in yaşadığı korunaklı dağlık bölgelerde. Kurtların sadece %20’si bu tür bölgelerde yaşıyor fakat ülkedeki hasarın %75’ini veriyorlar. Her bir kurdun yıllık maliyeti 1.375 USD.

Diğer yandan tarım alanlarında, ki vahşi hayvan sayısı yok denecek kadar az olduğundan kurtlar ancak çiftlik hayvanlarıyla beslenebiliyorlar, kurtların neden olduğu hasar bunun %10’u kadar daha fazladır. Bu oranın nedeni, tarımsal alanlarda evcil hayvanlar gün boyu kollanırlar ve geceleri kilit altında tutulurlarken, dağlık bölgedekilerin yılın büyük kısmında bir çobanın gözetiminden uzak halde otlaması.

Kurtların verdiği hasarın gerisindeki neden, vahşi hayvanların azlığı değil, evcil hayvanların kolay incinir oluşu. Bu nedenle bu hasarı önlemenin tek yolu çobanların sürekli korumasını sağlamak. Bunun mümkün olmadığı durumlarda, hasarı azaltmanın tek yolu kurtların kontrolu.

Kurtlar, İspanya’nın çoğu bölgesinde avlanabilirler. Kontrol, bölgesel idareler tarafından belirlenmiş kotalar aracılığıyla avcının sorumluluğu. Fakat son yıllarda, büyük bir kutuplaşma, kurtların yok edilmesine karşı olan şehir halkıyla, yok etmeyi  destekleyen kırsal kesimi birbirinden ayırdı.  

Şehir halkı bir bölgedeki çiftlik hayvanlarının sadece %0.04-1.8’inin kurtlar tarafından  öldürüldüğünü, doğal kayıpların oranının ise %5-10 olduğunu iddia ediyor. Fakat en büyük zararın verildiği bölgelerde, her yıl hayvan çiftliklerinin %12 si etkileniyor ve bu ailelerin yıllık ortalama kayıpları 440 USD’ye (aile gelirinin %4’ü) varıyor.

Çok sayıda bölgede, yerel idareler hayvan çiftliklerinin zararını bir ölçüde karşılıyor ya da sigorta altına alıyor, bununla birlikte, bu görev ABD’de olduğu gibi hükümet-dışı organizasyonlara uzanmıyor.  Zorluklara rağmen, uygun bir yönetimle, az sayıda ihtilaflı şekilde, durağan bir kurt nüfusunu sağlamak mümkün.

 (Int. Wolf Center)