Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

ADAR

"1- Caşan-e Sadeh (9.Ay Adar'ın 9.günü)

Sadeh, Zerdüştiler tarafından kutlanan ve ateşi yöneten Yazata onuruna düzenlenen bir festivaldir. Yüzlerce insan ateş tapınaklarına giderek, ateşi yöneten Yazata onuruna Ateş Niyaiş duasını okur. Büyük bir şenlik ateşi  hazırlanışını içerdiğinden, Adar Caşan (Ateş Bayramı) olarak da bilinir. Caşan-e Sadeh'in iki değişik geleneği vardır. Yezd geleneğinde Aştad Ruz, Adar Mah'ta kutlanır. Bu Newroz'dan önceki 100 gündür. Kirman Zerdüştileri tarafından kutlanan diğer gün olan Abruz ise, Vohuman Mah'ta (kışın başlangıcı olarak kabul edilen, Ayathrima Gambarı'ndan sonraki 100.gündür) kutlanır (24 Ocak). Bu bayramın özünü, Barsom dallarının toplanması ve topluluktaki herkesin katkıda bulunması oluşturur.

'Bir dal, bir dal...! Kim bir dal verirse, Tanrı da ona isteklerini versin! Kim bir dal vermezse, Tanrı da ona isteklerini vermesin!'

Topluluk günbatımından bir saat önce toplanmaya başlar. Genellikle nehir yakınlarında bir yer tercih edilir. Tören esas olarak tüm topluluğun ve ateşin, en yetkili din adamı tarafından takdis edilmesinden sonra ateşin yakılmasını içerir.

2- İkinci Farvardegan Caşanı: Birinci Roz Farvardin'de, 9. Ay Afar'ın 19. günündedir. Bu özel günde birçok Zerdüşti, ellerinde kutsal ateşte yakılmak üzere sandal ağacı parçalarıyla, kulelerin dikili olduğu tepelere giderek dua ederler. Din adamları, Afrinagan dualarını okur. Bu, tüm ölülerin anılma günüdür. Bu günün ölümle ilgili başka bir önemi daha vardır.  Bir kimse yılın son ayında ölürse, yani, beş Geh gününden birinde ölürse, izleyen aylarda bu güne denk düşen bir gün olmadığından ölüm günü olarak Farvardin kabul edilir ve bundan sonraki aylık dini törenler her ay bu günde gerçekleştirilir."

(Ateşe Tapmayanlar: Zerdüştiler, Sami Solmaz)