Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Proto Tibet boyları: Junğlar...

“Tavzif esasına göre Junğlar ‘Garp barbarları’ dırlar. Bundan, Çinliler’in bütün Garp boylarını, hangi mensubiyette olursa olsunlar, keyfi surette Junğ olarak işaret ettikleri kabul edilir. Fakat buna mukabil, Junğlar’a bazı civarlarda da tesadüf olunduğuna dair bir delil vardır: Bunlar evvelce Cov sülalesi (eskiden 1050-247) merkezinin cenubunda yaşarlardı. Merkezin bütün şimal kısmında da diğer Junğ boyları otururlar. Yalnız her ikisi de Şandunğ’da yazılan Dzo-cuan ve Çun-çyu’ye itimad edilirse, Junğlar toplu surette Şandunğ’un garbinde bulunur.

Fakat bu taktirde yine şu mesele ile karşılaşılır: Dil bakımından ‘Şark barbarları’ olarak işaret edilen İ’ler, bu sefer yalnız bu Şandunğ merkezinin şarkında görülmezler. Bu itibarla ben, Junğ ya da İ namı altında umumi bir grup adına saplanmaktan ziyade hakiki bir kavim adını anlamak lazım geldiğini zannediyorum.

Junğ boylarının kültürel maddeleri hakkında şunlar kayıtlıdır: Menşelerinde köpek ve köpek tabu vardır, şehirler yaparlar, ölüyü yakarlar, at yetiştirirler, sığırları koyunları vardır, göçebelikle yaşarlar, soldan ilikli elbise giyerler, Cui şeklinde saç tuvaleti yaparlar, araziye pek az kıymet atfederler. Çinliler’den tamamıyla başka elbise giyerler. Tekrar şehir kurma, tekrar at yetiştirme, bundan şehirler kurma Çinliler’le mütemadî harp temaslarının bir devamı olduğu anlaşılır.

 At yetiştirme ve araziye pek az kıymet verme hariç kalır. Bu iki halden bu Junğlar’ın uzak seferlere giriştikleri anlaşılır ve göçebe suretinde bir yerleşmeden bahsedildiği neticesine varılır. Çinliler Junğları sonraki Çyanğlar’ın (Tibetliler) ecdadı olarak izah ederler. Han zamanındaki Çyanğ kavimlerinin yerleşme sahalarının haritasıyla Cov zamanındaki Junğ kavimlerinin birleşme sahaları haritası mukayese edilecek olursa, görülür ki yerleşme sahaları kısmen büsbütün kapalı, kısmen de buna bitişik surette daha ziyade dışarı uzamıştır.

Bundan başka Çyanğlar, batı ve daha ileride, Junğlar da doğu ve daha ileride oturur ve yerleşme sahaları Çin-linğ-şan dağlarının sona erdiği yerde nihayet bulur. Çin alimleri müttefikan, Cyanğlar ve Çyanğ kavimlerinin aynı olduklarını iddia ve ispat ediyor.

Ben de bundan Junğ kavimlerinin Çyanğlar’ın ecdatları oldukları neticesine varıyorum. Nitekim bunların kültürleri hakkında ne söylenmişse buna karşı itiraz mevcut değildir. Yerleşme sahaları ve yerleşme hususiyetleri hakkında çok şeyler söylenir.

Fakat bir güçlük daha mevcuttur. Ne köpekten neşet, ne de köpek tabu, Çyanğ kavimlerince malumdur. Bu ikisi Yav kültürü için tipiktir. Yine dikkate şayan olarak Yavlar’ın boy rivayetleri hakkındaki kayıtlarda Çüan-Junğ (Köpek-Junğ) memleketi de düşman memleketi olarak gösterilir ve bilahare köpek, düşmanlara karşı bunlara yardımda bulunur...”

(Çin’in Şimal Komşuları, W.Eberhard, s.114)