Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Nahuallar

Bir akşam üstüydü, amcam Luis bana nahualların öyküsünü anlattı. Bunlar öyle yaratıklardır ki, başka hayvanları alıp kaçırmak için hayvan kılığına bürünürler. Domuz, eşek, tavuk, … olurlar.

Amcamın anlattığına bakılırsa, bir gün bir adam odunlarını sırtına vurmuş yolda giderken bir domuzcuğu yükleyip götüren bir eşek görmüş. Yanında yürüyen arkadaşına dönüp demiş ki, “Bak, arkadaş, ben bu eşeceği* yürüteceğim.”

Hayvana çalıp götürmek amacıyla yaklaştıklarında bir de bakmışlar ki kuyruğu yok. Domuzcuk da bağlanmış falan değil, öylesine gidiyor.Bunun üzerine adam eşeğe üç sopa indirince eşek dile gelmiş, “Yeter artık vurma! Sen bana vurmazsan ben de sana kötülük yapmam” demiş.

“Ah, demek sen bir nahualsın” demiş adam, “pekala öyleyse.”

Nahual yanıt olarak, “Sizi evime konuk etmek istiyorum, lütfen odunlarınızı bırakıp geliniz.”

Adamlar nahualın peşine takılmışlar. O da onlara et vermiş, sucuk vermiş. Hepsine birer domuz bacağı armağan edip sevindirerek evlerine göndermiş.

Gene amcamın anlattığına göre, bir gece dedenin biri evine yakın başka bir evin önünden geçiyorken, kocaman bir köpeğin fırladığını görmüş kapıdan. Korkudan diken diken olmuş tüyleri.

Öyle bir korkmuş ki koca köpekten, yerinden kımıldayamayıp kala kalmış. Kendini topladıktan sonra eve dönüp ailesine anlatmış olanları.

Ertesi gün erkenden işe çıkmış, çünkü işçi imiş. Dönüşte o köpeği yine görmüş. Bu kez köpek, yüklü bir eşeği götürmekteymiş. Boyu öyle uzunmuş ki, eşeğin üstüne eğilerek gidiyormuş. Çok şaşıran dede bu gördüklerine inanamamış. Aradan günler geçmiş, her şey doğal sessizliğinde akıp gidiyormuş.

Ama yine o koca köpekle karşılaşmaktan korkan dede, yanında hep demir bir çubuk taşıyormuş. Üç gün sonra, her zamanki gibi işinden dönerken o köpeği kendi evlerinde görmesin mi? Tepeleme mısır yüklediği eşeklerini çıkarmış ahırdan, önüne katmış götürüyor. Hiç düşünmeden başlamış köpeğe çubukla vurmaya. Köpek dile gelip, “Yeter artık vurma bana!” demiş.

Sonra çekmiş köpek bıçağını, dedeye vurup yıkmış yere. Ertesi gün dede hasta yatağında yatarken gerçeği öğrenmiş. Meğer bu köpek oğldaşı olan bir nahul değil miymiş!

“Vay benim oğldaşım bir nahualmış ha! Ben de ona bilmeden demir çubukla vurdum”

Dede böyle uzun süre hasta yattıktan sonra ölüp gitmiş.

(Derleyenler : Gabriel Cuartianauiz  Cahuante ile José Manuel  Caupio de la Cruz
Bildirenler     : Faustino Curtianauiz Vázquez ile José Ruguerio Martinez
Yöreler          : Cuhüuixmetlae ile San Francisca Te Hanohcan, Tlaxcala.)

* Meksika’da konuşulan İspanyol dilinde pek çok sözcüğün böyle küçültme takısıyla kullanılması yaygın bir alışkanlık, bir anlatım özelliğidir. (çevirenin notu)

(Meksika Masalları, Okyanus yayınları)