Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Şelomo’nun yargısı

“Bir gün iki kadın yargılanmak üzere Şelomo’nun önüne geldi. Kadınlardan birisi söze başladı. Ve şunları anlattı: ‘Sayın kıralım! Bu gördüğünüz kadın ve ben aynı evde yaşarız. Benim bir oğlum oldu. Üç gün sonra da bu kadının bir çocuğu doğdu. Evimizde bizden başka insan yoktur. Bir gece bu kadının çocuğu öldü, çünkü üstüne yatmıştı. Bunun üzerine ben uyurken yanımda bulunan çocuğu aldı ve yerine kendi ölü çocuğunu koydu. Çocuğuma süt vermek için kalktığımda onun ölü olduğunu gördüm. Fakat dikkatle baktıktan sonra bunun kendi çocuğum olmadığını anladım.

‘Hayır doğru değil, diye atıldı diğer kadın. Benim oğlum hayatta olan çocuktur. Ölen ise onun oğludur.’

Bu sözler üzerine Şelomo şunları söyledi:

‘Madem ki her iki kadın da canlı çocuğu istiyor, bana bir kılıç getirin. Çocuğu ikiye bölün, yarısını birine diğer yarısını da diğerine verin.’

Bunu işiten çocuğun gerçek annesi atılır ve kırala şöyle der: ‘Hayır, hayır kıralım, çocuğu bu kadına verin ve hiçbir şekilde öldürmeyin.’

‘Hayır deri diğer kadın. Çocuk ne senin ne de benim olsun. İkiye bölünsün.’

‘Çocuğu birinci kadına verin, diye emretti kıral. Çocuğun gerçek annesi odur.’

Bu kararı duyan bütün millet Şelomo’nun yargılamak için yüksek bir zekaya sahip olduğuna kani oldu.”

(İbraniler’in Öyküsü, Rabbi Nisim Behar,s.94)