Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Yoaş’ın olu Gidon

“Devora’nın ölümünden sonra İsrael Oğulları tekrar dinlerini unuttu. Allah bu kez onların başına, Moşe zamanında İsrael’in düşmanı olan Midyaniler’i yolladı. Midyaniler, İsrael topraklarına yerleşti ve onlara büyük zarar verdi, koyun, öküz sürülerini çaldı ve köyleri yağma etti. Bu zor günlerde Allah Museviler’in başına kurtarıcı olarak Ofra şehrinden Yoaş’ın oğlu Gidon’u getirdi. Bir gün Gidon tarlada ekin toplarken bir melek ona seslendi ve şöyle dedi: ‘Allah seni İsrael Oğulları’nın kurtarıcısı olarak seçti.’

Çok alçakgönüllü bir insan olan Gidon,ilk önce bu emri kabul etmedi fakat sonunda emri kabullenip harekete geçti. İlk olarak puta tapma duygusunu kendi ailesinden söküp attı ve bir gece bütün şehir halkının taptığı şehrin en büyük putunu kırdı. Sabahına taptıkları taptıkları putu kırılmış gören halk, bu işin suçlusunu aramaya koyuldu ve sonunda suçlunun Gidon olduğu anlaşıldı. Hemen Gidon’un babasına gidip ondan oğlunu istediler. Fakat Yoaş onlara ‘Madem ki bu put Allah’tır, kendisi öcünü alabilir, niçin sizonun öcünü almak istiyorsunuz’ dedi.

Gidon, İsrael’in durumunu görerek, bütün halkı topladı ve onlara: ‘Midyaniler’den bu çektiklerimizin nedeni hep kendi günahlarımızdır’ dedi ve aynı zamanda kendisi ile birleşerek düşmanı memleketten kovma çağrısında bulundu. Menaşe, Aşer, Zevulun ve Naftali kabileleri Gidon’a yardım etmeye hazırdı. Fakat Gidon, Allah’ın emriyle yalnızca 300 kahraman seçti ve diğerlerini evlerine yolladı.

Bu küçük ordu ile Gidon düşmana saldırdı. Ordusunu 3 kısma ayırdı ve her kısma bir trompetle birer kil testi verdi. Bütün düşman askerlerinin uyuduğu sırada testileri kırdılar ve trompetleri çalmaya başladılar. Büyük bir korkuyla uyanan düşman askerleri paniğe kapıldı ve İsrael orduları bizi sardı diye kaçmaya başladı. Bu arada İsrael Oğulları da Gidon’un yardımına koştu ve Miyaniler’i Midyan topraklarına kadar izledi. Böylece İsrael Oğulları, öçlerini almış oldu. Bundan sonra Museviler 40 yıl rahat etti. Bu galibiyetten dolayı halk, Gidon’u kıral yapmak istedi. Ancak Gidon bunu reddederek ‘ne ben ne de oğlum kıral olacağız. Bizim kıralımız yalnızca Allah’tır’ dedi.”

(İbraniler’in Öyküsü, Rabbi Nisim Behar,s.59)