Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Elişa Suriye Başkomutanını iyileştirir

“Elişa’nın ünü memleket sınırlarından çıkıp, Suriye Kırallığı’na kadar yayıldı. Aram Komutanı Naaman, çok kuvvetli bir adam olmasına rağmen, feci bir cüzam hastalığına tutulmuştu ve hiç kimse derdine çare bulamıyordu. İsrael Devleti’nde, hastalığına çare bulacak, mucizeler yaratabilen bir nebinin bulunduğunu duyan Naaman, kıralın huzuruna çıktı ve kendisinden İsrael Kıralı’na verilmek üzere bir mektup yazmasını rica etti. Kıralın kabul etmesi üzerine, yanına bol miktarda altın, gümüş ve on elbise alan Naaman, İsrael’e doğru yola çıktı. Yeoram, Aram Kıralı’nın mektubunu alınca ona şu haberi yolladı: ‘Ben Allah mıyım ki, öldüreyim yahut yaşatayım? Suriye Kıralı, vezirini iyileştirmemi istediğine göre, benimle savaşmak istiyor demektir’.

Elişa, kıralın, Aram başkomutanına verdiği cevabı duyunca, onu çağırdı ve Yarden’de yedi kere yıkanmasını emretti. Nebinin sözlerini yerine getiren Naaman, hemen iyişelti ve eski sağlığına kavuştu.

Naaman, Elişa’ya, ‘Şimdi anladım ki, yeryüzünde İsrael’in Allahı’ndan başka bir Allah yok’ dedikten sonra ona, getirmiş olduğu hediyeleri vermek istedi. Ancak Elişa, bunu reddetti. Fakat Elişa hizmetkarı Gehazi’nin hediyeleri aldığını öğrenince onu lanetleyerek ‘Naaman’ın cüzamı bütün vücudunu kaplasın’ diye bedduada bulundu ve onu evinden kovdu.

Suriye Kıralı defalarca İsrael’e karşı savaşa çıktı, fakat her defasında yenildi ve kovuldu. Danışmanları ona nebi Elişa’yı kaçırmalarını, çünkü bütün yenilgilerin nedeninin o olduğunu söyledi. Karşısında, onları yakalamak üzere, Suriye Kıralı’nın yolladığı büyük orduyu gören Elişa’nın hizmetkarı çok korktu ve ‘Değerli efendim, ne yapacağız’ diye bağırmaya başladı. Elişa ona, kendisini göklerde bulunan ateşten araba ve atların koruduğunu gösterdi.

Elişa bütün askerlerin gözlerini kör etti ve onları Şomron’a getirdi. Orda tekrar gözleri Elişa tarafından açılan askerler, düşmanların arasında bulunduklarını hayret ve korku ile gördü. İsrael Kıralı Yeoram’a, Elişa savaşta eline düşmemiş olanları öldürmenin doğru olmadığını söyledi. Bu sözler üzerine Yeoram onlara bir şölen verdi ve kendi memleketlerine yolladı.”

(İbraniler’in Öyküsü, Rabbi Nisim Behar,s.120)