Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Bet-Amikdaş’ın inşa edilmesi

Şelomo, güzel saraylar inşa etmekle Yeruşalayim şehrini güzelleştirebileceğini düşündü. Fakat en büyük emeli Allah için bir ev (tapınak) inşa etmekti. Esasen babası David bunu yapmayı çok arzulardı. Ancak zamanın nebisi Natan istememişti. Şelomo, babası David’in arzusunu gerçekleştirmeye karar verdi ve evin inşasına başladı.

Bet-Amikdaş’ın inşası Şelomo’nun tahta geçişinin dördüncü yılına rastlar. Vaktiyle David’in dostu olan Tsor Kıralı Hiram, babasından boşalan tahta Şelomo’nun geçtiğini öğrenince ona elçiler yolladı.

Şelomo gelen elçilere Hiram’a şunları söylemelerini emretti: ‘Sen, babamın düşmanlarla yapmış olduğu savaşlar yüzünden Allah için bir ev inşa edemediğini biliyorsun. Şimdi ise bütün devletlerle barış içinde yaşadığımız için bu işi ben yapmaya karar verdim. Bu inşaat için lazım olan ve Lubnan’da bulunan Erez (sedir) ağaçlarının kesimine başlamalarını adamlarına emretmeni rica ediyorum. Adamlarım seninkilerle beraber çalışacak. Bütün harcamalarını ödeyecek, isteklerini yerine getireceğim.’

‘Arzusunu gerçekleştirmeye hazırım’ diye haber yolladı Hiram. ‘Adamlarım erez ve selvi ağaçlarını dağdan denize indirip istediğin yere götürecek. Buna karşılık evime yiyecek göndermek iyiliğinde bulunmanı rica ediyorum.’

Şelomo, Hiram’ın ustalarına yardım etmek, ağaçları kesmek ve onları dağdan indirmek için Lübnan’a otuz bin işçi yolladı.

İnşaat için gerekli taşlar da dışarıdan getirildi. Yalnız taşların kesilmesi ve düzeltilmesi için 150 bin kişi görevlendirilmişti.

Bet-Amikdaş’ın inşa edildiği saha, Avraam’ın, oğlu Yitshak’ı kurban etmek için götürmüş olduğu Moria Dağı’nın bulunduğu yerdi.

Dünyanın kuruluşunun 2928. yılının İyar ayında (Musevi tekvimine göre) temeller atıldı. Allah evinin inşası ve süslenmesi yedi buçuk yıl sürdü. Bet Amikdaş Moşe Rabenu’nun çölde yapmış olduğu Mişkan’ın planına göre yapıldı.

İnşaat Şelomo’nun tahta çıkışının on birinci yılında tamamlandı. Bet Amikdaş’ın çevresi surlarla çevrili, içi nadide tahtalardan yapılmıştı. Bet Amikdaş’ın içinde kullanılan bütün aletler, mizbeah ve menora (büyük şamdan) saf altından yapılmışlardı.”

(İbraniler’in Öyküsü, Rabbi Nisim Behar,s.95)