Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

XASANİŞİ NEMAZİ
Xasani cameşa amaxtuşi,ar koguin3`k`edu do k`apulaşk`ele naok`obğunan berepes kiluxedu. Zaten ç`it`a oraşk`uleti izani dik`itxu do nemazis kododgites.  Xasanik berepes naqonu do ar-jur fara yanç`u ga`nç`u. Tuncinati kiluk`itxuşk`ule selamiti komeçu. Tam yiselt`uşi korbaşen otxialuş sersi naognu do;”Heyvax,gzas kogedgitu do mulun .” Yado koxvaşkurinu. Xocak dua ik`itxupt`uşi muk mteli; “P`iya iptinei abdezi mundeşakis makaçen.” Yado isimadupt`u. Tam ok`ondrik`uşiti komoxtu do konodgitu. Xasanik xolo; “heyvax! Ahati komoxtu…Mara vit abdezi komiğun. Entepe man domibağun.” Yado nisimadu. Majurani sefeis namondruk`es do konandaruşi, muk`o uzdutina mç`ipeşi k`aideten ar çit`a kago3`vamt`u. Manişa gza nagulunk`iluşeni mteli xolo vargamalu.
Xasanis nailudginan berepes z`i3ini komişuxtes mara çarbis gik`ibines do dostibes mara 3`oxle nagu3`udgin Ank`eşi Osmanik “ La havle..” Yado ar t`rik`i kogunkinu. Xasanik nena vaişiğu .Ok`uleti; ”Nçxoro domiskidu lakin aya gverdi işinen.” Yado konixesap`u. Doxunuş orasti, k`uçxeş kuis kogexedu do arçkva tuncina kiluk`itxuşk`ule; “Yarebbi, abdezepe kodomibağini.muiqven.” Yado xeepe nunk`us komuiglicu. Komuiglicu lakin tam yiselt`uşi konabandalu. Xasanik zaten zoriten naokaçapt`uşeni xolo kogo3`vamt`uşi, Osmanikti ar k`ap`et`i krusi koduntxu. Xasanis mu axvenen! Dilicinet`uşi mçxuşi k`aideten, ta-ta ta taaa.. Yado k`ai xeşa konoqonu. Berepek zaten oz`i3inuşeni maana gorup`t`es. Entepek iz`i3apt`esşi k`oçepekti ar ğula-ğula komendo3`k`edes do xeepe kogünk`anes. Em oras xasanis m3ika oncğori dvaqutina, emuk xolo xesap`i ikips. ”İptinei gverdi işinen. Muşeni ki gza komevunk`ili. A3`ineiti ar işinen .Muşeni ki mteli kagamaxtu do mutu vadoskidu. Juri uk`um3xvaşi xolo ar iqven.” K`arauli emzak:
- Ulan,abdezi vaggiğun do gale mot vagamulu,yado nek`na nuguruşi Xasanik;
- Man daha dido miğun,ohooo…Yado emus xe gulunk`anu.
K`oçepek artikartis nuntxes-muntxes do xolo nemazis kododgites. Xasanikti xolo k`oro3xups. Muşeburot; “Teşke iptineisti k`ai xeşa koxovuşkvat`i. P`iya, gverdi nagamaxtu do dgialei namoxtupe ar işineni varna uk`um3xvaşi gverdepe vaik`oro3xeni. Teşke Xava Dadis eti dop`k`itxat`i. Ara daha dido abdezi miğun.” Yado guri guindumers.
Xocak xolo; “Allaaahuekber! Yado milleti opk`ondrik`inuşi, korbak xolo txa-txa-txa.. Yado koxoktxialuşi Xasanik ; “Heyvaax,xolo mulun.” Yado xolo gzas kogolunk`ilu lakin tam m`ondruk`esşi, mç`ipeşi k`aideten meqonei ar k`ap`et`i kuxuşku. Berepek oz`i3inuten dixa pu3xolupan. Osmanik nemazi naşku do gale imt`u.
3`oxlendok`ele K`op`a Niyazik Xasanis nek`na nuguruşi, Xasanik;” Man daha dido miğun ohooo…” Yado emusti xeepe kogulunk`anu. K`ap`ulas narenanpeşi irik xolo nemazi met`k`oçes do oz`i3inuten dixa pu3xolupan. Xasanikti xolo xesap`i ikips. Ok`uleti; “Helbet abdezi variçodaşakis nemaziti diçoden.” Yado guri guindumers. Berepek, ”Epçi mu ikip? “ Yado nuntxipan. Xasanik; “Man daha dido miğun,Tkvan mu gonçelan!” Yado entepes guktaps.
 Nemazi daha variçoduşakis Xasanik arçkva k`ap`et`i kogunt`k`va3inuşi berepek xes ga`k`nes do gale kagamiqones. K`aveşi 3`oxle golaxunonis naxen Osmanik berepe z`iruşiXasanis ducoxu do;
- Ulan,mu ç`k`omi do milletis gobaxi. Ulan abdezi gamt`uşi gale mot vagamaxti.
- Ulan-bok hereif! Yado duluquruşi Xasanik;
- Yau,muşeni gamaapta! Man abdezi a3`i bilem komiğun ohooo…Yado emusti xe kogulunk`anuşk`ule uk`uniktu do majurani berepek`ala oxoriş gzas kogedgitu.

HASAN'IN NAMAZI  
Hasan camiye girince bir bakındı ve arka tarafta birikmiş olan çocukların yanına oturdu. Zaten biraz sonra da ezan okundu ve namaza durdular.
Hasan çocuklara uyup bir-iki eğilip doğruldu, tuncina okudu ve onlarla beraber selam verdi ama tam doğrulurken karnından doğru gelen fokurdama sesini duyunca; “Eyvah, yola koyuldu da geliyor” diye korktu. Hoca, dua okurken kendisi devamlı, ”Acaba aptesi ne zamana kadar tutabilirim” diye düşünüyordu. Tam eğilirken de geldi, dayandı. Yine; "Tamam işte geldi ama on tane aptesim var. Onlar bana yeter” diye düşündü. Öbür sefer eğilirken sıkışınca da kıçını sıktı ama ince fasıldan biraz kaçırabildi. Ne var ki yolunu kestiği için hepsi dışarı çıkamadı.
Hasan'ın yanındaki çocukları gülme aldı ama dudaklarını ısırıp kendilerini tuttular. Ancak, önlerinde duran Ank`elerin Osman, Hasana bir tepik savurdu. Hasan, ses çıkarmadı. Sonra da, "Dokuz tane kaldı ama bu yarım sayılır” diye hesapladı. Oturma zamanında da ayağının topuğuna oturdu, bir daha tuncina okudu ve; "Yarabbim, apteslerim bana yetsin” diye elleriyle yüzünü sıvazladı. Hasan tam ayağa kalkarken sendelemesiyle beraber zaten tetikte olduğu için biraz daha kaçırıverince, Osman ona bir tekme yetiştirdi. Hasan tam yere yıkılırken de olan oldu ve ta-ta-ta-taaa… Diye takırdatıverdi. Çocuklar zaten gülmek için bahane arıyorlardı. Onların gülmesine kızan adamlar da onlara ters ters baktıktan sonra parmak sallayıp tehdit ettiler. Hasan biraz utandı ama bir yandan da, "İlk seferki yarım sayılır. Şimdiki ise bir sayılır, çünkü takırtılı geldi. Onları birleştirirsem yine bir sayılır. Çünkü, yarım olan yarımdır” diye hesaplar yapıyor. K`arauli Hamza;
- Ulan, aptesin kaçtı da niye dışarı çıkmıyorsun! Sen aklını mı yedin” diye kapıyı gösterince;
- Bende daha çok var. Ohooo… diye Hasan ona el salladı.
Hoca yine; "Allaaahuekber" deyip herkes eğilince, karnı yine fokurdayınca Hasan; “Eyvah, yine geliyor” diyerek tüm yolları kapattı ama tam çömelirken, bu sefer uzun fasıldan bir kuvvetlice koyverdi. Çocuklar gülmekten yerlere serildiler. Osman namazı bırakıp dışarı kaçtı. Ön taraflardan, Kepçelerin Niyazi arkaya dönüp Hasan'a kapıyı gösterince Hasan; “Bende daha çok var. Ohooo…” Diye ona da el salladı. Caminin arkasındaki çocuklar,gülmekten yerlere serildiler. Hasan hem hesaplıyor hem de; ”Abdest bitmeden elbet namaz da biter” diye kendi kendine moral veriyor. Çocuklar; “Ulan ne yapıyorsun” diye onu dürtüklüyorlar. O ise, "bende daha çok var, size ne” diyerek onlara bozuk atıyor. Daha namaz bitmeden Hasan bir daha patlatıverince, çocuklar kolundan tutup onu dışarı çıkardılar. Kahvenin önündeki bankta oturmakta olan Osman onları görünce Hasanı çağırıp;
- Ulan ne yedin de milleti topa tuttun! Aptesin kaçınca niye dışarı çıkmadın, ulan bok herif diye bağırınca Hasan yine;
- Yahu ne diye çıkıyormuşum: Benim şimdi bile abdestim var. Ohooo… Diye Osman’a da el salladıktan sonra geriye döndü ve evin yoluna koyuldu.

11 Haziran 2004
M.YILMAZ AVCI

YAZARIN ŞURİMŞİNE KİTABINDAN ALINMIŞTIR.

www.hopa.com