Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Japonca Altay dil ailesinden midir?

“Japonca, yapı bakımından bitişken dillerdendir. Altay dilleri arasındaki bu yapı benzerliği, kimi bilim adamlarına Japonca’nın Altay dillerinden olduğu düşündürür. Klaproth ve Siebold, bu görüşü ilk savunanlardandır. Daha sonra aynı düşünceye Schott (1958) De Rosny ve Japonca’yı iyi bilen J. Hoffman (1857) katılır. Japonca ile Altayca arasında  söz varlığı bakımından da kimi benzerlikler vardır.

Japonca ile Ural Altay dilleri arasında soyca bir akrabalık olduğu savı kimi Japon bilim adamlarınca da desteklenmiştir. Katsuki Fujiko’nun 1908’de ileri sürdüğü savlar ilginçtir. Fujiko’ya göre, bu diller arasında birçok ortak özellik bulunur. Araştırmacıya göre, Ural Altay dillerinin kendine özgü  ayırt edici özellikleri şunlardır:

1.Söz başında ünsüz grupları bulunmaz.

2.Söz başında r ünsüzü bulunmaz.

3.Ünlü uyumu vardır.

4.Adlarda belirli belirsizlik önbirimi bulunmaz.

5.Erkek dişi biçiminde tür ayrımı bulunmaz.

6.Bükün yerine bitişkenlik bulunur.

7.Eylem ekleri boldur.

8.Adlar Hint Avrupa dillerindekinden değişik biçimde çekilir.

9.Önek yerine sonekler bulunur.

10.‘Malik olmak’ anlamında bir eylem bulunmaz.

11.Sıfatların karşılaştırma biçimleri, çıkma durum eki ile oluşturulur.

12.Soru ilgeçleri azdır.

13.Bağlaçlar azdır.

14.Belirteçler belirtilenden, nesne eylemden önce gelir.

Ural Altay dillerinin bu ortak özelliklerini ortaya koyan Fujiko’ya göre, Japonca’da biri dışında bu özelliklerin tümü vardır. Japonca’da ünlü uyumu bulunmaz. Bugünkü Japonca’da bulunmayan ünlü uyumu ise belki eski Japonca’da egemendir.

Gerçekten, daha sonra eski Japonca’da çok sınırlı da olsa ünlü uyumunun bulunduğu kanıtlanır. Bu önemli buluşlarla Japonca’nın Korece ve Altay dilleri ile akrabalığı olasılığı daha da artmıştır.

Altay dilleri kuramının kurucusu Ramstedt, çekinceli biçimde Japonca’nın Altay dilleri ile akrabalığına değinir. ‘Altay dillerinin Japonca ile Karşılaştırması’ (1924) adlı yazısında pek az sözcük eşitlemesi yapar.

Japon             Moğol             Tunguz

kata             katla (sun)     kalta

kataki           katagu           kata

Japonca                    Korece                       Moğolca                     Türkçe

hata-ke ‘tarla’          pat                        atar                       atız

ha < pa ‘diş’            pal ‘azı dişi’             arag < ‘arıga’           azıg ‘azı’

hi < pi ‘ateş’            pıl, pul                    ör                          ört

Eski Japonca ile Türkçe arasında da kimi koşutluklar saptanır:

Eski Japonca            Türkçe            Moğolca         Tunguzca

irö ‘renk’                 ‘beniz’           ‘yüz              düri ‘görünüm’

yo ‘gece’                                   dolbo 

yu ‘ılık su’                                  dulagan         dul- ‘ılımak’

mit-u ‘bitme’

Kimi bilim adamlarının da bu akrabalığı savunmalarına karşın, günümüze değin Japonca’nın Altayca içindeki durumu çözülememiştir.”

(Türkler'in Dili, Fuat Bozkurt, Kapı Yayınları, S.79)