Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Egrisi’de savaşın patlak vermesi ve bunun nedenleri

Egrisi’de Roma ticaret monopolü

“Stratejist Tsibe Egrisi’de serbest ticareti ortadan kaldırdı.

Tüccarların Egrisi’ye mallarını sokmaları ve Egrisili tüccarların mallarını serbestçe satmaları yasaklanmıştı. Her türlü ticaret metaı önce Tsibe’ye götürülmeli, onun kontrolünden geçirilip izin alınmalıydı. Fiyatlar da Tsibe tarafından saptanıyordu. Egrisililer kendilerine lazım olmayan malları satın almaya zorlanıyorlardı. Egrisililer çoğu zaman Romalılara sattıklan malların parasını alamıyorlardı.

Ergisi dış ticareti
Giderek Egrisi’de ticaret hareketleri geniş boyutlara ulaştı. Egrisi’den yurtdışına deri ve mamulleri, yün ve mamulleri, çeşitli hammaddeler, tutsak kız ve erkekler gönderiliyordu. Bunlara karşılık Kolheti’ye tuz, yabancı içkiler, un gibi maddeler sokuluyordu. Laz zenginleri arasında yabancı içki ve ekmek pek moda ol muştu. Yabancı menşeli değerli kumaşlar ve silahlar da Laz zenginler tarafından aranan maddeler arasındaydı.

Egrisililerin dış ticaret sahası çoğunlukla Kırım ve Pontus ülkelerinde yoğunlaşıyordu. Kırım ve Pontus da bu sıralar Roma hegemonyası altındaydı. Bu ülkelere giden mallar Deniz yoluyla gönderiliyordu. Bu nedenle Egrisililer iyi birer denizci olup çıktılar. Ticaret uğraşısı genellikle devletin üst düzey yöneticilerinin ve zenginlerin elindeydi. İthalat ihracat böyle kişilerin tekelindeydi. Köle ticareti de kırallar ve zenginlerin işiydi. Buradaki “Köle” deyimi tutsaklar için kullanılmıştır. Komşu ülkelere ve genellikle Kuzey Kafkasya oymaklarına baskınlar düzenlenir, elde edilen insanlar Romalılara pazarlanırdı. Acımasız bazı Abazgia Beyleri kendi öz soydaşlarını da satmaktan çekinmezlerdi.

Esir ticareti giderek zenginlerin geçim kaynağı haline geldi.”

(Gürcüstan Tarihi, Nikoloz Berdzenişvili, Simon Canaşia, İvane Cavahişvili, s.95, Sorun yayınları)