Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Aztekler’de zanaatkârlar

“Kuyumculuk, mücevhercilik, yarı değerli taş oymacılığı, tüy süslemeciliği Aztekler’de önemli ve saygın bir uğraştı, öyle ki, en soylu derebeyleri bile boş zamanlarında bu işlerle uğraşırdı.

Değerli taşları, yeşim taşlarını, turkuvazları ve tüyleri işleyen zanaatçılara Toltekler deniyordu, çünkü bu tekniklerin bulunuşu eski Tula uygarlığına ve sembolik kahramanı yarı tanrı Quetzalcoatl’a mal ediliyordu. Bunlar kendi semtlerinde, tanrılarıyla ve özel ritleriyle loncalar oluşturuyorlardı. Kuyumcular Oaxaca Dağları Yopi tanrısı Xipe Totec’e tapıyordu. Değerli taş yontmacıları yıllık şenliklerini atalarının geldiği göl kıyısında eski bir Toltek sitesi olan Xochimilco’da düzenliyorlardı. Tüy süslemecileri kendilerini ülkenin ‘en eski sakinleri’ gibi görüyorlardı ve tanrıları kurda benzeyen tuhaf bir idoldü. Semtleri Amantlan daha önce bir düşman yerleşme merkeziydi. Bunlar uzun zamandan beri Mexico toplumuna katılmış olmalarına rağmen gerçek anlamda Aztek değillerdi. Bütün bu zanaatçılar kendi aralarında kapalı bir yaşam sürüyorlardı, meslekleri aynı aileler içinde kuşaktan kuşağa geçiyordu (ailede kadınlar örme ve işleme işleriyle uğraşıyordu). Evlerinde ya da hükümdarların ve yüksek devlet görevlilerinin konaklarındaki atölyelerde çalışıyorlardı ve büyük olasılıkla kazançları çok yüksekti. Mahkemelerde onları lonca şefleri temsil ediyordu. Vergi veriyorlardı (ürettikleri eşya başına) ama angaryaya tâbi değildiler.”

(Aztekler, Jacques Soustelle, Dost Yayınları, 2006 Eylül, s.40)